Thailand

's Ochtends als ik opsta is het bewolkt en kan het weer nog alle kanten op. Ik ontmoet mijn Duitse fietsmakker bij de receptie van het hotel en samen vertrekken we noordwaarts.

Na enkele kilometers fietsen onder een dreigend pak wolken werd mijn vochtige vermoeden spijtig genoeg bevestigd.

Die paar uur fietsen de dag voordien aan de zijde van mijn nieuwe Duitse fietsvriend hadden me een beetje op andere gedachten gebracht.

Ik ben op tijd opgestaan en was als eerste aan het inbegrepen ontbijt. Nu ja, ontbijt… het was weer Thaise rijstwaterpap (jok) maar gelukkig was er ook koffie en thee.

Na maanden aftellen en de verhuis van Bangkok naar Chiang Mai kan ik vandaag eindelijk nog eens starten aan een meerdaagse fietstocht.

Vandaag 125 glooiende kilometers voor de boeg en ik wil me niet teveel haasten om de boot naar Koh Phayam te halen.

Dat is zo'n 300km, maar de lange rit van gisteren had ik daar even geen zin in.

Het had eigenlijk Bangkok - Hat Chao Samran (en niet Cha Am) moeten zijn, maar het lot besliste daar anders over.

Na m'n eerste meerdaagse fietsavontuur van dit jaar was de fiets even aan de kant gegaan en werd hij alleen nog maar gebruikt om naar de winkel te gaan.

Dit zou mijn 8ste en (voorlopig) laatste rit worden.

Niet dat hier iets te beleven valt eens de nacht valt, maar ik had mijn wekker gezet om 3 uur om naar de voetbal te kijken.

Het hotel in Thoen waar ik verblijf is een beetje raar, om verschillende redenen.

"In 106 kilometres turn right"

Vandaag is eigenlijk een rustdag. Een redelijk korte rit, grotendeels langs de Ping rivier zou me van Chiang Mai tot in Ban Hong moeten brengen, zo'n 75km verder.

Een dag waarvan ik niet goed wist wat te verwachten, alleen dat er zou geklommen moeten worden.

Gisteren de avond afgesloten in Chiang Rai met nog eens over de grote avondmarkt te wandelen. Gezellige bedoeling en veel lekkers om te eten, wat ik dan ook gedaan heb.

Na de verhuis naar ons appartement kan ik mijn nieuwe fiets gaan oppikken en me beginnen klaarmaken. Het is rond de middag en mijn bus naar Mae Sai vertrekt om 15.30u.

Het was nog vroeg, misschien zelfs een beetje te vroeg voor mij. Met een kleine vertraging (max 15 min) komen we aan op de luchthaven en nemen we plaats aan de uitgang langs waar de verse witte toeristen binnenstromen.

We staan in een lange file onderweg naar Düsseldorf en ik moet pissen. Geen parking in zicht, geen fles in de buurt en geen chauffeur die even wil wachten terwijl ik in de middenberm mijn ding doe.

Eerder impulsief dan beredeneerd spring ik begin april op het eerste het beste vliegtuig richting Bangkok.

Inderdaad, Koh Lanta zijn we al eens geweest, zelfs meer dan eens, maar deze keer was toch weer helemaal anders.

We hadden op voorhand iets geboekt in de Swiss Chalet. Inderdaad, Zwitserland in Thailand waar je lekker Duits kan praten met dikke mensen en racletten op zondag.

Van het koude noorden naar het warme zuiden.

Thailand warm? Nope. We waren precies ergens verkeerd gereden en in Siberië terecht gekomen.

De vakantiestemming was snel gezet in de sportsbar aan de terminal, met een halve liter Radeberger Pils en relaxte Duitsers die op hun sloffen naar de luchthaven komen.

Koh Phangan, dé party place bij uitstek in Thailand, misschien wel in heel de wereld.

Na de koude in het hooggebergte van Noord-Thailand was het tijd om ons reeds diep ingebrandde marcelleke weg te werken op de stranden van Koh Lanta.

Slechts een uurtje later dan de rest komen we aan op de afgesproken plek in Bangkok.

Na de koffiepauze op het Bolaven plateau zouden we eerst nog richting zuiden gaan, naar de zogeheten ‘4000 islands’, maar blijkbaar is dat daar een beetje een tweede Vang Vieng aan’t worden en aangezien we daar net vandaan kwamen, hebben we ervoor gepast en zijn we terug richting Thailand gegaan.

Na nog maar eens een paar dagen in Chiang Mai (ondertussen onze lievelingsstad) werd het stilletjes tijd door te gaan naar Laos. We zouden namelijk maar één nacht blijven, maar bleven per ongeluk een hele week.

Sydney was alles wat je van die stad verwacht. Grote haven, mooie baaien, veel volk en natuurlijk het Opera House.

"я могу одолжить ваш розовый каяк?" Vroeg gisteren iemand aan mij. Waarop ik "huh, what?" antwoordde. Mijn Russisch gaat namelijk niet veel verder dan glasnost, perejstrojka, wodka en ziepoesnetnie.

Het begint een gewoonte te worden, maar vervelen gaat het niet. Eens aangekomen in Bangkok snel ingechecked in ons vaste guesthouse. Douchen en de sfeer gaan opsnuiven in de kleine straatjes en natuurlijk de Kao San Road.

De laatste tijd heb ik veel zitten werken waardoor de goesting om daarna nog een blogbericht te schrijven dikwijls ver zoek is.

Op Koh Chang werd er vooral heel hard gefeest. De komst van de Piggie en Veerle hebben dat wel een beetje doen afnemen, maar toch niet volledig.

Je mag die titel heel erg letterlijk nemen.

Alle werknemers van turkish airlines zijn dikke losers :(

We zitten te wachten in Bangkok voor onze taxi richting luchthaven. De laatste 4 dagen Koh Pagnan waren geweldig.

In Phuket nemen we ’s avonds rond 18u nog een minibus naar Kao Sok, waar we de volgende dagen gaan doorbrengen in hutjes die op het water drijven.

Ondertussen zijn we naar Phuket gevlogen. Onze vlieger had een dik uur vertraging… we zijn hier dus al redelijk laat aangekomen.

Aangekomen in Bangkok, ontmoeten we de Fakke, net alsof het dagelijkse gewoonte is. Alhoewel het dan al laat is, vliegen we er die avond nog stevig in.