Bij Charel en Moon

Vandaag ben ik maar alleen want Joke is bij het zien van het bed weer in elkaar gestort en gecrashed. Het is hier een gezellige cyberkeet met 30 Thai die elkaar blijkbaar allemaal tegelijk iets willen vertellen en iemand die de voetbal niet goed kan horen omdat dat er dat blijkbaar nog bovenuit moet komen.

Deze morgen dus de trein genomen tot in Buri Ram, genoten van het weer en de Charel gebeld. Iets gegeten en toen was de Charel er al, samen met Moon (zijn vrouw). Vermageren ga ik hier nie, want toen zijn we nog eens gaan eten. Daarna zijn we naar hen thuis gereden en daar (jaja) hebben we nog maar eens gegeten. Ik weet de juiste benaming niet meer maar morgen ga ik naart schijnt stinken uit mijn mulle. (Check ook het filmpje) We hebben daar de namiddag zitten zeveren over vanalles en nog wat terwijl dat de Charel nu en dan wat vertaalde in harig Engels voor Moon die zo alles verbazingwekkend goed verstaat.

Tegen de avond zijn we nog even naart stad en de markt geweest en hebben we een hotel genomen waar Joke dus…

Voila. Een rustig dagje dus en morgen waarschijnlijk nog 1 want dat typeert de omgeving hier wel. Ik ga hier sebiet nog wa handen schudden en dan begeef ik mij ook terug naar de kamerom te douchen en te slapen, want vroeg opstaan doen ze hier blijkbaar ook graag.

PS: Dat albino-uiterlijk van ons (vooral van mij) is te wijten aan het weer in Belgie, we voelen ons nog steeds lekker, want dat durven ze hier ook wel eens vragen.

Tot de volgende.