Rustdag in Chiang Mai

Vandaag is eigenlijk een rustdag. Een redelijk korte rit, grotendeels langs de Ping rivier zou me van Chiang Mai tot in Ban Hong moeten brengen, zo’n 75km verder. Ik ben hier tenslotte niet op hoogte stage dus voor het eerst in een paar dagen was de weg plat. Zelfs niet vals plat. Rustig bollen hier op de dijk. Eens je ver genoeg van Chiang Mai centrum bent kom je bijna niemand meer tegen. Wat niet wil zeggen dat je nu en dan geen vreemde dingen tegenkomt. Extreem veel schuim op de rivier. Waarom of hoe het komt weet ik niet, maar goed kan dat niet geweest zijn. Ineens stonden er ook vreemde beelden met kleren aan en een zonnebril op langs de weg. Opnieuw iets waar ik geen uitleg voor heb. Wat ook raar was, was dat er niet elke paar honderd meter een noodle kraampje of iets stond om te eten… misschien was dat nog wel het meest verontrustende van allemaal! Tot ik moet afdraaien en terug de grote baan moet volgen. Een lange baan die ik met muziek in mijn oren achter mij laat. Voor de rest niet veel te beleven… of toch?

 

Chiang Mai

Chiang Mai

Ik denk naar links…

Het valt me plots op dat ik gevolgd word door nog een schaduw, afkomstig van een zwijgzame trek-fiets-collega achter mij. Ik was aangenaam verrast en dacht even een babbeltje te slagen, maar de stijfkop verkiest de slipstream van mijn brede rug blijkbaar boven mijn genirk. Dat duurt zo 5… 10… 15… bijna 20 kilometer, zonder dat hij een keer de kop overnam. Het tempo lag niet laag en vlak voor een kleine afdaling zet ik me even recht, pak mijn waterke en ontspan even zonder handen terwijl ik drink. Op dat moment schiet de zwijgzame profiteur als een pijl uit een boog van achter mij weg in een poging te ontsnappen. Ik laat hem even rijden terwijl ik nadenk over wat ik ga doen. Ik besluit het hier niet bij te laten, leg me terug plat en ga hem halen. Ik zie hem alle moeite van de wereld doen om me voor te blijven maar ik ben vastberaden. Als hij achteruit kijkt zie ik de verbazing in zijn ogen dat ik daar ineens was. Het was nog 7 km tot mijn eindbestemming, 2 km ervoor ga ik ernaast rijden om hem van dichtbij te zien sterven. Ik ga hem voorbij en als ik voor de laatste keer achteruit kijk zie ik hem nee schuddend afhaken en stoppen.

 

Chiang Mai

 

Mijn hotel is vlakbij. Opnieuw goed en goedkoop, ze hebben er alleen geen eten. Dat moet aan de overkant in de lege karaoke bar. De rest van de dag werk ik. ’s Avonds ga ik daar nog eens eten, maar het is er even leeg en raar. Een uur later heb ik wéér honger en besluit iets anders te zoeken. Ze zijn daar fusball aan’t zien en Thailand wint van Timor Leste met 11-2. Kort daarna beginnen de Thaise venten mij aan te spreken en willen ze allemaal met mij klinken en iets zeggen. Ik bedank vriendelijk en maak me snel uit de voeten want zo’n situaties lopen meestal uit de hand met whiskey, ijs en bruiswater. Op mijn kamer heb ik nog de intentie een film te kijken maar val hopeloos als een blok in slaap.

 

Chiang Mai