Eindelijk! Na maanden aftellen en de het hele circus van fiets kopen in Bangkok en naar Chiang Mai transporteren kan ik vandaag starten aan een nieuwe meerdaagse fietstocht met als eerste halte Lampang. Het uiteindelijke doel is om na 5 dagen Nong Khai op de grens met Laos te bereiken, zo’n 750km verder. Maar elke reis begint met de eerste euh… trap, dus weg zijn we.

 

Chiang Mai naar Lampang
Chiang Mai spitsuur

 

Zoals altijd is het eerst een paar kilometer smog happen tussen het drukke verkeer bij het verlaten van Chiang Mai, daar is geen ontkomen aan, maar eens ver genoeg buiten de stad is het hier heel aangenaam fietsen. Gelukkig nog vlak ook, want een ideale voorbereiding heb ik niet gehad. Een maand lang pinten drinken tot kot in de nacht en voor het slapen gaan nog een kebab en/of Pad Thai steken doen niet bepaald wonderen voor uw fysieke conditie. Het doel voor vandaag is Lampang en overenthousiast als ik was tijdens het plannen van deze rit heb ik gekozen om door het Doi Khun Tan national park te rijden, iets waar ik later spijt van zal krijgen…

 

Chiang Mai naar Lampang
Natuurbehoud op z’n Thais

 

De vlakke wegen maken plaats voor lichte hellingen en ik heb de indruk dat ik 200kg weeg en met geen stokken vooruit te krijgen ben. Wat is er aan de hand? Ik heb ongeveer 15kg bagage bij, maar normaal trap ik wel Watt beter… Ben ik echt op zo’n korte tijd zo’n vet varken geworden? Ja en nee. Zonder aankondigen gaat het plots tegen 8% omhoog, dat is althans wat er op het bordje staat. Duurt lang, heel lang en dit was nog maar de voorbode van wat het national park te bieden heeft. Ze hebben hier ook maar één soort bordje denk ik, want alle bordjes aan het begin van een helling (steil of niet) geven 8% aan. Maar dan, 8% gaat over in 15% en het word me ook duidelijk waarom hier geen andere fietsers zijn. De belachelijk steile cols volgen elkaar in sneltempo op, sneller dan ik ze kan verteren. Ik ben ook door mijn voorraad eten en drinken aan’t gaan, een beginnersfout die ik normaal niet zou mogen maken. Afstappen doe ik anders nooit, maar nu gaat het niet anders, dit is meer iets voor alpinisten dan voor fietsers. Bij het afstappen glijd ik gewoon achterwaarts uit mijn sleffers en blijf met moeite overeind.

Fuck, waar ben ik aan begonnen. Sta hier op mijn blote voeten en met heel veel moeite een gepakte fiets tegen een bergwand op te duwen, dorstig, zeiknat van’t zweet en geen 7/11, restaurantje of dergelijke in de verste verte te bespeuren. Hier is echt totaal niemand en in mijn achterhoofd begin ik al aan Bear Grylls te denken en hoe je moet overnachten in de jungle. Het gaat traag vooruit, maar zo’n vaart loopt het allemaal niet want na een paar uur zwoegen/duwen/fietsen kan ik zelfs een beetje bergaf bollen en als uit het niets verschijnt er opeens een noedelkraampje aan de rand van de horizon. Die mensen zien daar precies niet veel volk dat bos uitkomen, laat staat op de fiets. Ik eet een soepke en koop bijna al de rest van wat eetbaar is uit het kleine winkeltje. Na dat ik wat bekomen ben zet ik mijn weg verder. Het gaat nog wel wat op en neer, maar dat is niks in vergelijking met waar ik vandaan kwam.

 

Chiang Mai naar Lampang
NA het national park (van het park zelf geen foto’s)

 

Lekker meurg kom ik aan in Lampang en check ik in in het eerste hotel op mijn lijstje, beetje fancy, maar heel betaalbaar. Een voordeel van te gaan waar geen zak te zien is. Onderweg nog rap een koude Leo meegepikt welke ik na een deugddoende douche opdrink terwijl ik werk op mijn bed, beentjes plat. ’s Avonds ga ik toch nog op wandel om iets te gaan eten en waar beter zou ik kunnen gaan dan de bekende ‘Lampang Walking Street’. Ik ben ontgoocheld, ze kunnen die straat beter hernoemen naar empty street, daar was geen kat te bespeuren. Wel vind ik nog een Thaise eetgelegenheid waar ze alleen steak hebben en een big chicken steak met french fried voor 69THB (€1,80) kon ik niet laten liggen. (Want dat bordje fried rice with chicken van 10 min geleden had ik precies toch niet genoeg mee)

 

Chiang Mai naar Lampang

 

Ik ga terug naar het hotel, werk nog een beetje maar ga op tijd slapen want morgen wacht me de langste rit van allemaal. Al word ik ’s morgens wakker met een onaangename verrassing…