We hoppen weeral een eiland verder. Met spijt in ons hart verlaten we Thailand, maar zijn tegelijkertijd wel enthousiast omdat we naar Maleisië gaan. Voor Maleisië hebben we geen visum nodig, enkel een stempel waar we een uurke op moeten wachten.
We hebben geen trotter of lonely plantet van Maleisië en weten dus niet direct waarheen en weten ook niet hoeveel de munt staat. Een taxi wil ons rijden to bij het bekendere strand voor 30 ringit. Dit lijkt ons nogal veel en proberen wat van de prijs af te krijgen. We krijgen een taxi geregeld voor 20 ringit,… goed gedaan van ons. Blijkt achteraf dat 1 euro = 4,7 ringit is. De taxi vroeg dus maar 6 euro voor een rit van een half uur, wat niet echt veel is e (en wij maar afdingen tot 4,5 euro).

We zoeken een guesthouse waar Nick kan werken. Airco en draadloos internet op de kamer was dus een vereiste. Buiten het guesthouse krioelt het van de katten die ’s nachts blijten als babies. Ook de vele kiekes en hanen staan me niet aan, ik maak er dan maar steeds een grote bocht rond om het guesthouse te verlaten. Voor Nick hebben ze enkele leuke grote taaie kevers op het balkon gezet. We verkennen de buurt een beetje, spelen carcasonne bij de vechtende katten en schuilen bij een pizzatent voor een hevig onweer. ’s avonds werkt Nick tot laat, terwijl ik mijn bezigheid heb overal te krabben op benen, armen en voeten. JEUK! verschrikkelijk. Kleine bultjes doen me vermoeden dat zandvlooien een massale aanval hebben gedaan (waarschijnlijk in koh lipe). Klinkt vies e. ’s nachts opgestaan om een uur te douchen tegen de jeuk. Niet kunnen slapen, beten tellen (133),… .

10/03
Naar de apotheker. Hij verdenkt ook de zandvlooien en geeft me er een goei zalfke voor. En ja hoor, na een dag zijn we er vanaf. We huren nog maar eens een brommerke. Nick wil naar een kabellift die ons hoog boven het eiland brengt. Pech voor ons, net vandaag zijn ze aan de kabellift aan het werken,… Dan maar een waterval. Gezwoeg en gezweet eer we boven waren, maar het uitzicht en de waterval was de moeite. Op een terras onderaan de berg bekomen we van de inspanning en vergezellen enkele aapjes ons. Onze buren worden beroofd van hun nootjes. ’t zijn toch slimme, snelle en handige beestjes. We rijden verder naar de hoogste top van het eiland waar we van een prachtig uitzicht kunnen genieten. Dit maakt de terleurstelling van de gesloten kabelbaan helemaal goed. Blijkt dat dit punt zelfs nog 200 meter hoger is. We boeken ’s avonds nog een halve dag uitstap naar omliggende eilanden en reserveren we ons bootticket voor Penang.

11/03
Vroeg opgestaan voor de eilandendag. Aangekomen bij het reisbureauke is iedereen al vertrokken. ‘We hebben hier een hele tijd op jullie staan wachten,.. jullie zijn te laat’. ‘Hoe te laat, we zijn tien minuten te vroeg?’Blijkt dat het in Maleisië nog een uur verder is, ook al is het maar 45min varen. Verdorie, daar ging onze daguitstap. Gelukkig kregen we ons geld terug. Weeral een nadeel van geen trotter te hebben. Vanaf nu is het uurverschil dus 7 uur met België in plaats van 6 uur.
Nick werkt nog in de voormiddag, ik bezoek het strand. In de namiddag toeren we nog wat rond en nemen een volop-naar-uitkijkende mcdonalds-stop. ’s avonds nemen we de boot richting Penang (Georgetown).

Op de foto`s gaan jullie nog even moeten wachten aangezien we hier weer op een eiland zitten waar alleen zeer traag internet beschikbaar is.