5.15 opgestaan. Amai da’s vroeg. Toch hier hebben we daar minder moeite mee dan thuis. Een buske pikte ons op om naar de haven te gaan. We mochten als 1 der eersten in de bus stappen, daarna reed de bus naar andere guesthouses om andere toeristen op te pikken. het busje had 10 zitplaatsen, inclusief chauffeur. Busje vol, dus we dachten verder te rijden. Ja, ja inderdaad verder rijden naar het volgende guesthouse om toeristen op te laaien en daarna weer verder te rijden naar het volgende guesthouse,… en maar inlaaien en geen plaats hebben. Iedereen per 2 op een zitje, ene nog vanvoor int midden ertussen. Gelijk sardientjes in een doosje zaten we daar. 10 plaatsen, 19 mensen. Ok het busje vol, en dan ambiance, (niet dat we nog konden bewegen) loeiharde cambodjaanse muziek op, niet bepaald onze lievelingsmuziek. Iedereen kon er mee lachen.

Overgestapt op de boot. Cambodjanen probeerden ons van te voren nog eten te verkopen want op de boot zou er geen eten of drinken zijn. Ja, ja, zullen zun wel zeggen dachten we. Helaas hadden ze gelijk en moesten we het de komende 6 uur stellen zonder eten en drinken ( smorgens hadden we ook al niet ontbeten).

Op de boot was het wel heel aangenaam zitten. Zonneke, lekker windje, kijken naar het leven van Cambdodjanen langs het water, wuiven naar de kindjes,… .
Na 6 uurkes ook wel ferm rood, ( toch ingesmeert, maar als ge uit het bleke Belgie komt,…)

Guesthouse gevonden. Als we den fan boven ons bed opzetten, ist precies of ie er gaat afvallen.

Onze eerste indruk van Pnom Pehn: vuile stad en armoede. We hadden moeilijkheden om iets fatsoenlijk te vinden om te eten. Hier durven we zo toch niet op een kraampje vant straat eten hoor. We zijn s avonds nog op zoek geweest naar het boeng kak meer. kei lang gestapt… we waren er bijna, maar toen hebben we ons door een tuktuk toch maar laten terug brengen naar ons guesthouse. We waren uitgeslefferd. We zijn al om 09.30 in slaap gevallen.