Rainbow Beach ligt maar 150km kilometer ten zuiden van Hervey Bay (onze vorige stop) en lijkt daarom niet direct een evidente halte, maar Ines had ontdekt dat je daar kan duiken tussen de haaien die er het hele jaar door verblijven. Na onze aankomst vluchten we weg van de toch wel opvallend drukke camping en gaan (een beetje tegen de zin van Ines – het was zo’n 35 graden) een stukje wandelen. Onderweg stop ik naar goede gewoonte bij elke viswinkel en later op onze route ook bij de enige duikshop van het dorp om wat info op te doen. Daarover later meer. We gaan terug naar de camping, lopen daar wat rond, lezen, eten, zwembadje,… the usual relaxing stuff en kijken een filmpje. De volgende dag zit de duikboot al vol, er kunnen maar 6 mensen mee, dus moeten we een dagje vullen. We verhuizen naar een veel rustigere camping, midden in de bossen, spelen onze spelletjes en vatten onze wijn aan die al redelijk snel op is. In Rainbow Beach kan je blijkbaar nergens drank kopen. Shit! Dus rijden we naar het volgende dorp (30km verder) voor een paar flessen wijn en een 6-pack. Eens daar aangekomen blijkt die bottleshop net gesloten. Eens goed rammelen aan de deur en een nieuwsgierige kassierster verschijnt. We mogen nog snel wa uitkiezen. All right, de namiddag kan al niet meer stuk.


Dan is het tijd om gaan te duiken. Ines zet mij om 7u af aan de duikshop en doet meteen haar eerste linkse rijervaring op. Een bootrit van 45min naar Wolf Rock en een zieke Duitser later zijn we klaar voor onze eerste van twee duiken. By the way, ik was vergeten me ’s avonds te scheren waardoor mijn duikmasker soms lekt aan mijn bovenlip, dus scheer ik alleen (droog) rap mijn “snor” af. Resultaat: met mijn lange haar en mislukte baard ik zie eruit als een slecht verkleedde Wolverine.

De duiken zelf waren gewoon fantastisch. Constant omringd door +/- 50 verpleegsterhaaien tussen de twee en vier meter lang. Een paar keer zat ik op de eerste rij als ze passeerden op zo’n 50cm van mijn gezicht. Indrukwekkend, want deze vissen hebben tanden. Grote tanden. Tussen de haaien door zie je ook nog schildpadden, giant gropers, eagle rays, devil rays, zeeslangen,… en miljoenen ongeïdentificeerde vissen… kortom genoeg om uzelf twee keer een uur bezig te houden. Moet wel gezegd worden dat de eerste duik ook mijn aller zwaarste ooit was. Extreme stroming die je gewoon wegblaast als je je niet vastklampt. Dus je schuilt achter elke rots en beweegt van beschutting naar beschutting. Tegen de stroming in zwemmen was soms onvermijdelijk. Daarbij was het ook nog eens een redelijk diepe duik (35m) maar dus zeker de moeite waard. De tweede duik was veel relaxter en minstens even mooi. Op het einde heb ik zelfs nog een grote haaientand gevonden en meegepakt  :) 

Soit, het duiken zat erop en na een douchke en een XXXX-Gold vertrekken we richting Gympie het binnenland in om eens iets anders te hebben dan de highway langst de kust. Het binnenland is al na een paar kilometer totaal verschillend van de kust en overweldigend mooi. We parkeren de camper in Landsborough en werden ’s morgens wakker gemaakt door een stel ganzen met grote voeten die de ganse tijd hier rondhingen, gans het brood opaten en gans het park hier terroriseren. Sebiet vertrekken we richting Toowoomba. Na den afwas  :-/


Till’ next time blokes and sheila’s!