Start your engines

“Had ik maar meer kleding aangedaan.” Dat was de hoofdgedachte de eerste kilometers op de brommer. Thailand warm? Nope. We waren precies ergens verkeerd gereden en in Siberië terecht gekomen. Na dat we alles wat in onze kleine rugzak zat over elkaar hadden aangedaan toch nog vlotjes Chiang Saen bereikt.

 

 

Ons gezelschap kende het spel shithead nog niet maar na een paar potjes trainen in het zonnetje was iedereen mee. Behalve als er een acht viel. Het grappige madammeke dat we er twee jaar geleden al eens tegen kwamen kon nog altijd geen Engels al hield haar dat niet tegen te proberen. ’s Avonds gaan eten op “den dijk” van de Mekong met Laos op de achtergrond. Afgesloten in een caféke waar ze voor elke klant alles apart gingen halen, ook al zat je aan dezelfde tafel en hadden ze je eigenlijk niet verstaan. Uiteindelijk in bed gekropen met onze nieuwe -verstand op nul en kijken- serie: True Blood.

 

 

Met een lekkere valling en een bijna botsing start ik de volgede dag, maar dat was na dat mijn kilometrikske de geest had gegeven. Rap even stoppen bij de golden triangle om een blik te werpen op een stukje Laos, Myanmar en Thailand en verder richting Doi Tung. “Caution! Very steep!” Zo werd die weg aangeduid op de kaart. Dat was niet gelogen. We zigzaggen de smalle weg en tevens populairste smokkelroute tussen Myanmar en Thailand over om even op adem te komen op de top van Doi Tung.

 

 

Sommige weggetjes waren niet meer dan een padje door de jungle waardoor we een afslag missen en ergens uitkomen dat verdacht hard leek op een plek waar we al een gepasseerd waren. Waarschijnlijk omdat dat dat ook het geval was. Maar… elk nadeel heb z’n voordeel en komen een Hollander tegen die verrassend goed zijn lelijke accent kon verbergen én daarbovenop ook nog eens gratis mandarijntjes uitdeelt. Terug naar de bosweg. Een klein smal en vooral kapot weggetje brengt ons door dorpjes en gebieden waar nogmaal geen bleekscheten komen. Als de baan eindelijk terug goed berijdbaar is daalt de temperatuur weer. Heel erg zelfs. Eindpunt van de dag Doi Mae Salong staat bekend voor de theeproductie en vanaf heden ook als koudste plek van Thailand. Om een voorbeeld te geven: je krijgt hier bij je bestelling in een café een extra kopje warm water om uw handen aan te warmen. En toen stond de wereld helemaal op zijn kop: in de 7/11 was het warmer dan buiten. De warme douche stelt teleur en we spelen nog een paar potjes shithead onder onze dekens. Dixie Dansercoer  zou jaloers zijn.

 

 

We rijden verder over wat toch wel één van de mooiste routes in Thailand is en besluiten Mae Suai over te slaan om door te rijden terug naar Chiang Rai. Bovenstaande klintk bij momenten vreselijk maar tegelijk hebben we heel erg genoten van de tocht, de heel mooie uitzichten en alle rest. Bij gevolg hebben we ook nog totaal geen kleurke en zien we er niet uit als mensen die op vakantie zijn in Thailand. Alleen mijn neus is verbrand waardoor ik evengoed kan doorgaan als een albino met een alcohol probleem.

Schol.