Vandaag een ietwat ontgoochelende ochtend. We zouden gaan duiken ergens ver weg naar het zuiden in het National Marine Park, wat garant staat voor mooi onderwaterspectakel. Zitten we op de boot en de instructeur begint zijn briefing:”vandaag gaan we naar Hin Luk Bath en Hin Rap…” Ik zeg tegen de Lou:”how how how”, daar zijn we eergisteren nog geweest, dus vraag een woordje uitleg aan Berner, een andere dive master. Aangezien er veel beginnelingen meegaan vandaag en de Lou voor zijn onderwater fotografie een paar foto’s moet maken hebben we gekozen om toch naar de twee eerder genoemde duikplaatsen te gaan. Ik zeg, mja, dat is voor mij wel helemaal niet zo interessant, daar hebben we eergisteren nog drie duiken gedaan, ik keek uit naar Koh Rang in het uiterste zuiden. Soit, om niet verder in detail te treden, ik zit dus nu, op de meest zonnige dag die ik hier al gezien heb aan mijn beautydesk-bureau, klaar om een dagje te werken, terwijl de Lou nu waarschijnlijk languit op het zonnedek ligt te snoozen met een stuk watermeloen achter z’n kiezen. Gelukkig is werken bijna even plezant.

Vanavond echter staat er iets anders te gebeuren. Na ons bezoek van zaterdag aan Lonely Beach moeten we daar vandaag terug naartoe. Na enig aandringen van een lokale Thaise barbezitter ben ik daar gisteren gaan proefdraaien (letterlijk) en moet ik vanavond terugkomen om dj te spelen op een party. Funky. En ja, dat is ook werken.